Οι Φυσικές Επιστήμες ως περιεχόμενο και ως μέθοδος John Dewey

Εικόνα1ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ – ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΣΙΑΤΡΑΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΥΜΑΡΑΣ
αναδημοσίευση  από το περιοδικό «Φυσικές Επιστήμες  στην Εκπαίδευση», τ.1, σ.σ. 9-18

Αυτή η εργασία είναι η ομιλία του Dewey στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης για
την Πρόοδο των Φυσικών Επιστημών (AAAS) το 1909. Δημοσιεύθηκε αρχικά στο περιοδικό
Science 31 (787), 1910, σσ.121-127. Έχει αναπαραχθεί στο περιοδικό Science & Education
(Science & Education 4: 391-398, 1995) με την άδεια του AAAS. Εδώ αναπαράγεται με ελεύθερη
άδεια μετά το πέρας 100 ετών από την πρώτη δημοσίευση.
Κάποιος, όπως κι εγώ, που δεν έχει εξειδίκευση σε κανέναν κλάδο των Φυσικών Επιστημών μπορεί, μόνο κάνοντας κάποιες υποθέσεις, να επιχειρήσει να ασχοληθεί με τη διδασκαλία των Φυσικών Επιστημών. Όμως αυτή τη στιγμή, σχετικά με το θέμα της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστημών, υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ των εξειδικευμένων επιστημόνων και αυτών που ενδιαφέρονται για τη διδασκαλία των Φυσικών Επιστημών λόγω της σημασίας τους για τη ζωή, αλλά και της σπουδαιότητάς τους στην εκπαίδευση. Για το λόγο αυτό, δεν μπορώ να αντιληφθώ άλλον τρόπο προώθησης μιας αμοιβαίας κατανόησης, που είναι προαπαιτούμενη για την εκπαιδευτική πρόοδο, παρά να δηλώσουμε ο καθένας ξεκάθαρα τις προσωπικές μας πεποιθήσεις, ακόμη και αν, με αυτόν τον τρόπο, αποκαλύπτουμε τις αδυναμίες μας και μπαίνουμε σε χώρους που δεν έχουμε το δικαίωμα να βρισκόμαστε.
Μπορώ να υποθέσω ότι όλοι όσοι ενδιαφέρονται για τη διασφάλιση του χώρου των Φυσικών Επιστημών στα πλαίσια της εκπαίδευσης μάλλον αισθάνονται μια κάποια απογοήτευση από τα αποτελέσματα που έχουν μέχρι τώρα επιτευχθεί σε αυτό το θέμα. Οι λαμπερές προβλέψεις βρίσκονται σε κάποια στασιμότητα εκ των πραγμάτων. Βέβαια, αυτή η σχετική αδυναμία προκύπτει, κατά ένα μέρος, λόγω της απροθυμίας των ιθυνόντων της εκπαίδευσης να δώσουν στη μελέτη των Φυσικών Επιστημών τη θέση που τους αξίζει.
Ωστόσο, παρά τις σχετικά ίσες ευκαιρίες που παρέχονται στη διδασκαλία των Φυσικών Επιστημών σήμερα, σε σύγκριση με το
καθεστώς που ίσχυε πριν από δυο γενιές, αυτή η απροθυμία από μόνη της δεν εξηγεί το μη ικανοποιητικό αποτέλεσμα που υπάρχει. Παρά τις υπάρχουσες ευκαιρίες, οι μαθητές δε συρρέουν να σπουδάσουν Φυσικές Επιστήμες στους αριθμούς που είχαν προβλεφθεί, ούτε οι Φυσικές Επιστήμες έχουν αλλάξει την ουσία και τον σκοπό της εκπαίδευσης σε βαθμό ανάλογο με τους ισχυρισμούς που είχαν αρχικά διατυπωθεί. Οι αιτίες για αυτό το αποτέλεσμα είναι πολλές και πολύπλοκες. Δεν ισχυρίζομαι ότι κάνω κάτι περισσότερο από το να διατυπώσω απλά αυτό που αντιλαμβάνομαι ως καθοριστική αιτία για την παραπάνω διαπίστωση. Η αντιμετώπιση του θέματος βρίσκεται κυρίως στους ανθρώπους που ασχολούνται με τις Φυσικές Επιστήμες. Η καθοριστική αιτία για μένα είναι ότι οι Φυσικές Επιστήμες διδάσκονται σε μεγάλο βαθμό ως μια συσσώρευση έτοιμου υλικού με το οποίο οι μαθητές πρέπει να εξοικειωθούν και όχι ως μια μέθοδος σκέψης και στάσης, που ως πρότυπο καθορίζει και μετατρέπει τη διανοητική πρακτική.
Ανάμεσα στους υποστηρικτές της λόγιας εκπαίδευσης που έχουν ταχθεί ενάντια στην
εκπαίδευση στις Φυσικές Επιστήμες, είναι και ο Matthew Arnold για τον οποίο θεωρώ ότι έχει μια ξεχωριστή λογική. Αποδέχτηκε
απόλυτα την ανάγκη των μορφωμένων ανθρώπων να γνωρίζουν αρκετά πράγματα για τις φυσικές συνθήκες της ζωής τους. Έτσι, για
παράδειγμα, οι άνθρωποι, αφού αναπνέουν αέρα, είναι λογικό να γνωρίζουν κάποια πράγματα για τη σύνθεση του αέρα και για τη
λειτουργία των πνευμόνων. Επιπλέον, αφού οι Φυσικές Επιστήμες αναπτύχθηκαν από ανθρώπους, ένα σημαντικό μέρος του ανθρώπινου πολιτισμού και της γνώσης των σημαντικότερων λόγων και σκέψεων των ανθρώπων συνιστά την εξοικείωση με αυτούς που είχαν έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στο χώρο των Φυσικών Επιστημών.
Αυτές οι παραδοχές έγιναν απαραίτητο στοιχείο στην εκπαίδευση και ο Matthew Arnold επέμενε ότι σημαντικό και αναπόφευκτο στοιχείο στην εκπαίδευση είναι οι μαθητές να εξοικειωθούν με την ανθρώπινη ζωή, την τέχνη, τη λογοτεχνία, την πολιτική και
τις διακυμάνσεις της επαγγελματικής ζωής. Ο Arnold υποστήριξε ότι η γνώση των παραπάνω πραγμάτων βρίσκεται πιο κοντά
στα ανθρώπινα χαρακτηριστικά μας, δεδομένου ότι είμαστε άνθρωποι και όχι φυσικά αντικείμενα. Επιπλέον, υποστήριξε ότι,
η γνώση της λογοτεχνίας, της τέχνης κτλ καθορίζει τα συναισθήματα και τη φαντασίακαι τροποποιεί τον χαρακτήρα, ενώ η γνώση
για τα αντικείμενα παραμένει μια αδρανής θεωρητική γνώση.
Εκείνοι που πιστεύουν, παρ’ όλα αυτά, ότι οι Φυσικές Επιστήμες έχουν ένα ρόλο στην εκπαίδευση, τουλάχιστον ίσο με τα μαθήματα
της Λογοτεχνίας και της Γλώσσας, μάλλον κάτι πρέπει να διδαχτούν από αυτή τη διένεξη.
Διαβάστε όλο το άρθρο  εδώ

About Anna's Pappa blog

Διαχειρίστρια του Anna's Pappa blog. Το ιστολόγιο που θέλει να γίνει ένας τόπος συνάντησης παιδιών, δασκάλων και γονέων. Είμαι δασκάλα στο 18ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης και συγγραφέας παιδαγωγικών. Όλα τα χρόνια στην εκπαίδευση δίδαξα διαθεματικά και διεπιστημονικά. Πιστεύω μου είναι ότι όλα τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να μάθουν πώς να μαθαίνουν και να αποκτούν δεξιότητες. Τα ευτυχισμένα παιδικά χρόνια διαρκούν μια ολόκληρη ζωή!!
This entry was posted in πρόταση, εκπαιδευτικά άρθρα and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s