Ακούσιος ωτακουστής

 

imagesΆννα Παππά
δασκάλα, συγγραφέας

 Περιμένοντας την παλαιά της φίλη, για τον καφέ τους, ύστερα από ολάκερα δέκα χρόνια, έγινε ο ακούσιος ωτακουστής δύο κυρίων που καθόταν στο διπλανό τραπέζι.

Ήταν, όπως φαίνεται, δύο managers μεγάλων εταιριών, ο ένας πρόσφατος συνταξιούχος και ο άλλος, προφανώς, ήταν εκείνος που πήρε τη θέση του:

-Αν εννοείς Θέμο τους  διευθυντές σου, αυτούς δηλαδή που βρήκα, λυπάμαι που θα σου το πω αλλά μερικοί δεν μπορούν πλέον να τρέξουν. Ξέρεις, εκείνο το καθημερινό ραπόρτο, το «Τι έκανα σήμερα», έδειξε του λόγου το αληθές. Έδειξε ότι οι σχετικά νεότεροι κάνουν περισσότερα πράγματα από τους ηλικιακά μεγαλύτερους. Κάνουν περισσότερα και τα κάνουν καλύτερα. Και δε σου κρύβω ότι μέσα στο εξάμηνο που έρχεται σκέφτομαι ν’ αντικαταστήσω, σταδιακά, σχεδόν όλους τους διευθυντές, με άλλους νεότερους, που δόξα τον Θεό έχουμε πολλούς που περιμένουν γεμάτοι καύσιμα και με τη μηχανή αναμμένη.

-Θα κάνεις πρώτα κάποια αξιολόγηση, έτσι δεν είναι;

-Εν μέρει την έχω κάνει, Θέμο. Δεν είναι ακριβώς αξιολόγηση, είναι μία πρώτη εντύπωση, μία πρώτη εκτίμηση. Την αξιολόγηση θα την κάνουν ειδικοί αξιολογητές που, μέχρι να αποκτήσουμε τους δικούς μας, θα τους πάρουμε από την αγορά.

-Εισάγεις καινούρια πράγματα, Παύλε, που εγώ δεν τα ήξερα και επειδή δεν τα ήξερα νόμιζα ότι ήταν περιττά. Εσύ βλέπω έχεις πιο μεθοδολογική προσέγγιση, έχεις πιο μοντέρνα τακτική.

-Θέλω, Θέμο, τα πραγματικά αποτελέσματα του Ομίλου μου να πλησιάζουν περισσότερο προς τα επιδιωκόμενα, προς τους στόχους μου. Άλλωστε αυτή είναι η δουλειά μου. Τώρα έχω την εντύπωση ότι δεν πλησιάζουν όσο θα έπρεπε. Το πόσο πλησιάζουν είναι το ζητούμενο και αυτό μπορεί να το βρει η αξιολόγηση. Με την πάροδο του χρόνου νέες έννοιες και νέες προσεγγίσεις θα εισέρχονται, ασταμάτητα, στο στοχοκεντρικό μου μοντέλο προκειμένου να το κρατούν σύγχρονο κάθε στιγμή και επομένως παραγωγικό, κάθε στιγμή. Δεν πρέπει να ατονήσει ποτέ η προσοχή μου από τη συνολική και συνεχόμενη διερεύνηση της δομής του Ομίλου. Η συνεχής αξιολόγηση θα εξετάζει τη μετασχηματιστική διαδικασία που λαμβάνει χώρα μεταξύ εισροών και εκροών ώστε η ζυγαριά να γέρνει προς τις εισροές όλο και περισσότερο. Με άλλα λόγια η συνεχής αξιολόγηση θα βελτιώνει όλα τα προγράμματα ακόμη και τα επιτυχημένα καθώς θα τα κάνει ακόμη πιο επιτυχημένα.

-Σωστά. Έτσι θα ξέρεις, ανά πάσα στιγμή, ότι η κάθε υστέρηση θα οφείλεται είτε σε περιορισμένη εγκυρότητα των μεθόδων εργασίας σου, είτε σε λανθασμένη εφαρμογή τους. Θα ξέρεις το πώς και το γιατί κάθε στιγμή.

-Ακριβώς! Αυτό είναι το ζητούμενο, Θέμο. Μεταξύ των άλλων θα συζητάμε και αυτό στα συμβούλιά μας. Θα συζητάμε δηλαδή αν η δόμηση και η λειτουργία του κάθε τομέα είναι κατάλληλη και επαρκής για τις προθέσεις του τομέα και κατά πόσο η στοχοθεσία ακολουθεί την αρχική σχεδίαση. Τα ευρήματα θα χρησιμοποιούνται είτε για την ανατροφοδότηση, είτε για την καλύτερη εποπτεία.

-Νομίζεις, Παύλε, ότι η εξέταση της συνέπειας μεταξύ επιδιωκόμενου και εφαρμοσμένου είναι αρκετή, για να αιτιολογηθεί η επιτυχία ή η αποτυχία ενός τομέα του Ομίλου;

-Η εσωτερική ποιότητα του προγράμματος, Θέμο, σε καμία περίπτωση δεν είναι αρκετή για να διαπιστωθεί η συνολική αξία του. Έτσι λοιπόν είναι απαραίτητη η αιτιώδης αξιολόγηση που δίνει πληροφόρηση τόσο για την επίδραση που ασκεί το πρόγραμμα στους εμπλεκόμενους, όσο και για τον τρόπο με τον οποίο τη δημιουργεί ή την παράγει.

-Κατάλαβα, Παύλε. Η αιτιώδης αξιολόγηση σε πληροφορεί για τις αδυναμίες του προγράμματος, για την καλύτερη αξιοποίηση του προσωπικού, για τυχόν λάθη που εμφανίζονται στους μηχανισμούς και για…

-Και για τους παράγοντες πλαισίου και παρέμβασης που παρεμποδίζουν τις διαδικασίες και τα επιτεύγματα, συμπλήρωσε ο Θέμος που έχει κατανοήσει ακριβώς τι είναι το καινούριο…

-Ναι, Θέμο, για όλα αυτά. Με δύο λόγια όλοι πρέπει να δρούμε όχι σύμφωνα με αυτό που θέλουμε, αλλά σύμφωνα με αυτό που πρέπει. Διαφορετικά θα χάσουμε σιγά σιγά το αντικειμενικό πρότυπο της «αλήθειας», θα πάψουμε να είμαστε εσωτερικά και χρήσιμα στοιχεία του Ομίλου μας.

-Μήπως, Παύλε, αυτό μοιάζει κάπως με αυταπάτη; Μήπως η επίτευξη ομοιογενούς συμπεριφοράς σε όλα τα τμήματα μοιάζει με ιδεατή επιδίωξη; Ξέρουμε καλά και οι δύο ότι στην πραγματικότητα ο εσωτερικός ανταγωνισμός και οι συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες.

-Το ξέρω, Θέμο και μάλιστα υποστηρίζω ότι έτσι πρέπει να είναι. Το χρυσό ζητούμενο είναι η διαχείριση των αντιθέσεων και ο έλεγχος της επίδρασής τους στην παραγωγικότητα. Και ο έλεγχος αυτός θα είναι πλέον η αποκλειστική μου δουλειά. Το κοινό καλό πρέπει να είναι ανεξάρτητο από διάφορα προσωπικά και ανθρώπινα συναισθήματα και να γίνεται αντιληπτό ως αντικειμενικό. Έτσι να το αντιλαμβάνονται όλοι: ως κοινό.

-Αντιλαμβάνονται όλοι με τον ίδιο τρόπο αυτό που εσύ ορίζεις ως «κοινό καλό;»

-Το αντιλαμβάνονται αν αφήσουν στην άκρη τα ιδιοσυγκρασιακά κριτήρια. Αν σταματήσουν να ενεργούν ατομικά.

-Και στην περίπτωση αυτή πώς θα λειτουργήσουν ιεραρχικά, πώς θα κουμαντάρουν τον τομέα τους;

-Πολύ απλά, Θέμο. Η ικανοποίηση των αναγκών των υφισταμένων τους, η ανταπόκριση στις απαιτήσεις τους για απόδοση έργου και όχι λόγου και η επιδίωξη τους για συνεχή βελτίωση και ανάπτυξη θα δημιουργήσει μία λειτουργική, συνεργατική και ανατροφοδοτική διάσταση του μοντέλου λειτουργίας μας. Και έπειτα η αξιολόγηση δε θα είναι μόνο από πάνω προς τα κάτω. Θα είναι και αντίθετα. Θα είναι και από κάτω προς τα πάνω. Θα αξιολογούμαι ακόμη και εγώ και μάλιστα με τα ίδια κριτήρια. Θα πρέπει να εκτιμηθώ κι εγώ ώστε να φανεί αν είμαι η κινητήρια δύναμη για την ανάπτυξη ή αντίθετα είμαι η τροχοπέδη του Ομίλου.

-Κι εσύ, Παύλε;

-Ναι, γιατί όχι; Το σημείο που πρέπει να διερευνηθεί και να αξιολογηθεί είναι αν οι παράγοντες που εμπίπτουν στη δική μου αρμοδιότητα επηρεάζουν θετικά ή αρνητικά την ολότητα της ανάπτυξης του Ομίλου μας.

-Σωστά, πολύ σωστά. Έτσι θα δυναμώσεις περισσότερο το υπόβαθρο της Ομίλου ώστε να είναι ένα βήμα πιο μπροστά από κάθε άλλον.

-Ναι, αφού πρώτα εκτιμήσουμε πόσο ρεαλιστικές είναι οι προσδοκίες μας, αφού πρώτα αποκρυσταλλώσουμε καλύτερα το δικό μας needs assessment, την εκτίμηση των δικών μας αναγκών.

-Πολύ καλά, Παύλε, πάρα πολύ καλά. Προβλέπω μάλιστα ότι το needs assessment μπορεί να παίξει διπλό ρόλο στη συνέχεια. Πρώτα να γίνει ένα καλό εργαλείο ανάπτυξης και στη συνέχεια ένα καλό εργαλείο αξιολόγησης…

-Μιας αξιολόγησης, Θέμο, που επιβάλλεται καθώς έχω την εντύπωση ότι σε πολλές διευθύνσεις υπάρχει μία σαφής απόκλιση ανάμεσα στη στοχοθεσία και στο αποτέλεσμα… Θα φέρω, βλέπεις, πολλές ανατροπές…

-Οι ανατροπές, Παύλε, δεν είναι κακό πράγμα, αν είναι μελετημένες. Πάντως θα συναντήσεις πολλά εμπόδια. Είναι βέβαια γνωστό στη δουλειά μας ότι τα εμπόδια έχουν περισσότερο ενδιαφέρον από τον προορισμό που θέλεις να πας. Και αυτό γιατί πρέπει να βρεις τον τρόπο να τα παρακάμψεις. Αν τα παρακάμψεις, ο προορισμός δεν έχει παρά να μείνει ακίνητος κάπου εκεί και να σε περιμένει…

-Επίσης, Θέμο, πιστεύω ότι στις μπίζνες δεν ισχύει η θεωρία του ενός που κάνει τα πάντα γιατί τάχα αυτός είναι ο ικανός, αυτός και κανένας άλλος.

-Σωστά, Παύλε. Αν ο ικανός είναι μόνο ένας, αν κυριαρχήσει μόνο αυτός ο ένας, τότε θα σταματήσουν όλες οι υπόλοιπες μπίζνες και αυτός ο ένας, ο υποτίθεται ικανός, θα βουλιάξει και εκείνος. Και πρέπει να ξέρεις, είμαι σίγουρος πως το ξέρεις, ότι τα εμπόδια στη ζωή είναι χρήσιμα. Το εμπόδιο στο εμπόδιο είναι «δρόμος» που κάνει τις μπίζνες πιο δυνατές και πιο σταθερές, γιατί ξεπερνώντας τα εμπόδια διορθώνεις τα ασταθή σου σημεία. Για να ξεπεράσεις όμως τα εμπόδια πρέπει να βρεις πιο είναι το παιχνίδι, να βρεις πώς θα σκοράρεις, διαφορετικά θα είσαι σαν το χάμστερ που μέρα και νύχτα τρέχει στο ίδιο σημείο. Κάνει του κόσμου τα χιλιόμετρα και βρίσκεται στο ίδιο σημείο, μέσα στο κλουβί και μέσα στον τροχό.

-Οι αξιολογητές θα αξιολογούνται; Και αν ναι από πού; γύρισε η κυρία και τους ρώτησε.

-Από τους ίδιους, κυρία μου!  Καθώς με τα στοιχεία που κρατούν μπορούν να εντοπίζουν τα αδύνατα και τα δυνατά σημεία της αξιολόγησης που οι ίδιοι κάνουν για τους άλλους…

-Και αν εμφανιστούν αντιδράσεις, εννοώ από τους αξιολογούμενους; ξαναρώτησε.

-Δεν θα εμφανιστούν αντιδράσεις, κυρία μου, γιατί δε θα πρόκειται για μία ευκαιριακή και απάνθρωπη διαδικασία, αλλά για μία ερευνητική δραστηριότητα όπου οι θέσεις και το έργο τους θα λαμβάνεται σοβαρά υπόψη και, στη συνέχεια, θα κερδίζεται η εμπιστοσύνη τους. Όχι μόνο δε θα αντιδράσουν, αντίθετα θα συνεργαστούν γιατί θα γνωρίζουν ότι έχουν ένα εργαλείο που θα τους βελτιώνει συνεχώς…

 

Μελαγχόλησε και έτσι τη βρήκε η φίλη της. Μελαγχολική. Πού να κάθεται τώρα να της εξηγεί για την αξιολόγηση, τη στιγμή που εκείνη είναι πολέμιος της κάθε αξιολόγησης…

 

 

About Anna's Pappa blog

Διαχειρίστρια του Anna's Pappa blog. Το ιστολόγιο που θέλει να γίνει ένας τόπος συνάντησης παιδιών, δασκάλων και γονέων. Είμαι δασκάλα στο 18ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης και συγγραφέας παιδαγωγικών. Όλα τα χρόνια στην εκπαίδευση δίδαξα διαθεματικά και διεπιστημονικά. Πιστεύω μου είναι ότι όλα τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να μάθουν πώς να μαθαίνουν και να αποκτούν δεξιότητες. Τα ευτυχισμένα παιδικά χρόνια διαρκούν μια ολόκληρη ζωή!!
This entry was posted in Uncategorized and tagged . Bookmark the permalink.

Μία απάντηση στο Ακούσιος ωτακουστής

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s