«Ο καλύτερός μου φίλος» δραστηριότητες για την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία 3/12

eikona 4Το πριν και το μετά…
Πριν… ένα παιδί γεμάτο ζωντάνια, γελαστό και καλός ποδοσφαιριστής, πολύτιμος βοηθός στην ομάδα του!
Μετά… ένα παιδί καθισμένο στην αναπηρική καρέκλα, αλλά που η ψυχή του και  το μυαλό του διατήρησαν τη ζωντάνια! Ξαφνικά έγινε ένα παιδί με πρόβλημα αναπηρίας, αλλά όχι ένα ανάπηρο παιδί.

Ένας τίτλος και μια ιδιότητα που δεν πρέπει να τον καθορίζουν για το υπόλοιπο της ζωής του, γιατί πέρα από την καρέκλα, τίποτα άλλο δεν έχει αλλάξει. Μόνο ο τρόπος που τον βλέπει ο κόσμος…

Στο πριν και το μετά ο μικρός Ανδρέας παρέμεινε αποφασιστικά δυναμικός.

Ο Ανδρέας τραυματίστηκε σε τροχαίο και η ζωή του μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα άλλαξε!
Κοντά του ο Γιώργος, ο καλύτερός του φίλος!
Η χορδή τελικά τεντώθηκε, αλλά δεν έσπασε…

Οι παρακάτω δραστηριότητες μπορούν να γίνουν μετά την αφήγηση του παιδικού διηγήματος “Ο καλύτερός μου φίλος”.

  • eikona 9 (1)Είμαστε οι φίλοι του Ανδρέα. Φτιάχνουμε δύο δώρα που θα θέλαμε να του προσφέρουμε. Μέσα γράφουμε μια λέξη που να δείχνει τι αισθανόμαστε, τι ευχόμαστε. Το ένα δώρο το προσφέρουμε πριν το ατύχημα, το άλλο μετά. Είναι διαφορετικές οι σκέψεις, οι ευχές μας,  την κάθε φορά;
  • Καθώς περπατούμε έρχονται άσχημες σκέψεις στο μυαλό μας. Κάθε μας σκέψη αρχίζει να παγώνει ένα ένα τα μέλη μας. Ξεκινούμε από τα πόδια, γόνατα, μηροί, κορμός, χέρια, κεφάλι,στόμα, μάτια . Ύστερα πάλι, καθώς βγάζουμε μία, μία τις κακές σκέψεις, αντικαθιστώντας τις με καλές, αρχίζουν να ξεπαγώνουν τα μέλη μας. Ξεκινούμε από το κεφάλι (στόμα, μάτια, κεφάλι κ.λπ.)
  • Πώς ζούμε με παγωμένα πόδια;
    Παίζουμε με μια φανταστική μπάλα χωρίς πόδια. Παίζουμε κυνηγητό χωρίς πόδια. Τρέχουμε να προλάβουμε να πάρουμε αυτό που θέλουμε τόσο, χωρίς πόδια. (σε ομάδες, μισοί έτσι μισοί αλλιώς και ανάποδα)
  • Σ’ ένα χαρτί όπου είναι ζωγραφισμένος ο μικρός Ανδρέας, γράφουμε
    α) Τι λένε οι μεγάλοι για τον Ανδρέα και τι λένε οι φίλοι του και συμμαθητές του;
    β) Πώς μπορεί να αισθάνεται ο Ανδρέας;
    γ)Πώς μπορεί να αισθάνεται ο Γιώργος και οι υπόλοιποι φίλοι του;
    δ) Πώς θα ενθαρρύναμε τον Ανδρέα αν ήμασταν οι θετικές του σκέψεις; Το γράφουμε από την πίσω μεριά. Ας παίξουμε το παιχνίδι επίθεση-άμυνα με τις θετικές και αρνητικές σκέψεις του Ανδρέα.
  • Τι θέλει να θυμάται ο Ανδρέας από την περιπέτειά του;
  • Πώς λέτε να αισθάνθηκε όταν έπαιξε ξανά ποδόσφαιρο, αλλά αυτή τη φορά στη θάλασσα;
  • Είναι ο μοναδικός που ξεχώρισε μέσα στην τάξη; Μήπως το διαφορετικό είναι παντού γύρω μας;

Το παιδικό διήγημα «Ο καλύτερός μου φίλος» του Γιώργου Πολύδωρου με ζωγραφιές του Νίκου Πολυχρονόπουλου, μπορείτε να  το αγοράσετε από τις Εκδόσεις Φυλάτος εδώ

About Anna's Pappa blog

Διαχειρίστρια του Anna's Pappa blog. Το ιστολόγιο που θέλει να γίνει ένας τόπος συνάντησης παιδιών, δασκάλων και γονέων. Είμαι δασκάλα στο 18ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης και συγγραφέας παιδαγωγικών. Όλα τα χρόνια στην εκπαίδευση δίδαξα διαθεματικά και διεπιστημονικά. Πιστεύω μου είναι ότι όλα τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να μάθουν πώς να μαθαίνουν και να αποκτούν δεξιότητες. Τα ευτυχισμένα παιδικά χρόνια διαρκούν μια ολόκληρη ζωή!!
This entry was posted in παγκόσμιες ημέρες - εβδομάδες, σχέδια διδασκαλίας /προτάσεις, διαπολιτισμική εκπαίδευση-διαφορετικότητα- διαφοροποίηση στη μάθηση and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s